บทที่ 374

"จี้อู๋เจวี๋ย ปล่อยมือ!" ลู่ยุ๋นหลัวขมวดคิ้วพร้อมกับพูดอย่างไม่พอใจ

มือของนางมีอะไรน่าเล่นมากขนาดนั้นเลยหรือไง ?

ลูบไปลูบมาอยู่ได้

ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อของนางอยู่ที่นี่ ป่านนี้นางเอาเข็มเงินทิ่มลงไปแล้ว

เปลือกตาของลู่ติงหยวนกระตุกในทันที

เด็กคนนี้พูดแบบนี้ได้ยังไง ?

นึกไม่ถึงว่าจะเรียกฝ่าบาทด้วยพระนามขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ