บทที่ 538

นี่นางย่ำจนรองเท้าเหล็กสึกไม่พบพาน ยามได้มากลับไม่เสียเวลาเลย ! (ย่ำจนรองเท้าเหล็กสึกไม่พบพาน ยามได้มากลับไม่เสียเวลาเลย หมายถึง พยายามหาแทบตายไม่เจอ พอเลิกหาเลิกสนใจ กลับได้มาง่าย ๆ แบบคาดไม่ถึงเสียอย่างนั้น)

ถ้าครั้งนี้นางไม่ฉีกเขาออกเป็นชิ้น ๆ มันคงจะยากที่นางจะได้ระบายความเกลียดชังในใจ !

หลันกุย...