บทที่ 634

พายุฝนรุนแรงก็ปะทะเข้ากับร่างกายของนาง

หลังจากออกมาข้างนอกได้ไม่กี่วินาที ลู่ยุ๋นหลัวก็เปียกโชกราวกับลูกหมาตกน้ำ !

นางร่วงหล่นอย่างรวดเร็วในคืนราตรีที่มืดมิด !

ลู่ยุ๋นหลัวมองไปยังเหวลึกอันไร้ก้นบึ้งแวบหนึ่ง ในใจของนางก็ได้ถวายคำทักทายบรรพบุรุษของป้ายไม้เวรนี่ตั้งแต่ชาติก่อนยันชาตินี้

นางไม่มีความลั...