บทที่ 721

ลู่ยุ๋นหลัวถึงกับชะงักไปเล็กน้อย

เมื่อหันหน้าไปมองโครงร่างอันมืดมิดในความมืด ทันใดนั้นเสียงของนางก็ได้เปลี่ยนไปแหบพร่าและทุ้มต่ำลง "บังอาจนัก !"

“เจ้ากล้าดียังไงบุกเข้ามาในห้องของนักปราชญ์หญิงโดยไม่ได้รับอนุญาต !”

“ใครก็ได้ โยนเขาออกไปที !”

จี้หรูเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย

เสียงนี้...

นี่ไม่ใช่เสียงของยุ๋...