บทที่ 940

น่าเสียดาย ไม่ว่านางจะเรียกป้ายทั้งสองอย่างไรก็ไม่มีเสียงใดตอบกลับนางมาเลย

มิติพิเศษเงียบจนน่าขนลุก ทุกอย่างดูได้รับความเสียหายจากพายุระเนระนาด

ภายในพื้นที่เพาะปลูก เหล่าเมล็ดพืชที่เพาะปลูกเติบโตโดยอัตโนมัติล้วนถูกลมพักจนเหลือเพียงตอซัง แม้แต่ต้นผลไม้ที่อยู่ห่างออกไปไกลยังโค่นล้มหักลงมา

ผลไม้ร่วงหล่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ