บทที่ 11 คนที่ข้าเรียกว่าครอบครัว

เสียงลมกลางคืนพัดผ่านใบไม้ดังเสียดสีกัน ขณะที่รถม้าคันหนึ่งแล่นฝ่าความมืดมุ่งหน้ากลับไปยังจวนหลิน

หลินเยว่ชิงกำจดหมายผ้าสีแดงไว้แน่น ข้อความเพียงไม่กี่บรรทัดกลับทำให้หัวใจของนางหนักอึ้งยิ่งกว่าการเผชิญหน้ากับกองทหารนับร้อย

“หากต้องการรู้ว่าใครอยู่ในห้องนั้นในคืนที่เจ้าตาย จงกลับไปยังจวนหลินก่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ