บทที่ 3 บิดาที่ไม่ใช่บิดา
ค่ายทหารเงียบผิดปกติ
หลินเยว่ชิงยืนอยู่หน้ากระโจมใหญ่ ดวงตาจับจ้องร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น หัวใจของนางเต้นแรงจนแทบทะลุอก
ผ้าสีขาวถูกคลุมร่างตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
แต่สิ่งที่ทำให้นางหวาดกลัวไม่ใช่ศพตรงหน้า
เป็นคำพูดของเซียวเหยียน
“คนที่ถูกฆ่า...คือหลินเจิ้งตัวจริง”
“เป็นไปไม่ได้”
เสียงของนางสั่น
“ท่านพ่อของข้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าเพิ่งเห็นเขาเมื่อคืน ข้าเพิ่งคุยกับเขาเมื่อวาน...”
เซียวเหยียนไม่ได้ตอบทันที
เขามองนางด้วยสายตานิ่งสงบ ราวกับกำลังตัดสินใจว่าจะบอกความจริงมากเพียงใด
“เจ้าแน่ใจหรือว่า คนที่เจ้าเห็นเมื่อคืนคือบิดาของเจ้า?”
คำถามนั้นเหมือนมีดที่แทงเข้ากลางหัวใจ
หลินเยว่ชิงนิ่งไป
ในความทรงจำของนาง ชาติที่แล้วบิดาของนางยังมีชีวิตอยู่หลังจากนางแต่งงานกับเฉินอวี้หานหลายปี ก่อนจะเสียชีวิตจากอาการป่วยกะทันหัน
นางไม่เคยสงสัย
ไม่เคยแม้แต่คิดว่าอาจมีบางอย่างผิดปกติ
“ข้า...”
นางพยายามนึกย้อนกลับไป
ใบหน้า
เสียง
ท่าทาง
ทุกอย่างเหมือนเดิม
แต่แล้วความทรงจำหนึ่งก็ผุดขึ้นมา
คืนก่อนวันแต่งงานในชาติก่อน บิดาของนางเคยพูดประโยคหนึ่งกับนาง
“เยว่ชิง หากวันหนึ่งพ่อบอกให้เจ้าอย่าเชื่อใคร แม้แต่คนที่เจ้ารักที่สุด เจ้าจะเชื่อพ่อหรือไม่?”
ตอนนั้นนางหัวเราะและคิดว่าบิดาเพียงเป็นห่วง
แต่ตอนนี้...
ทำไมคำพูดนั้นถึงฟังดูน่ากลัวนัก?
“ข้าต้องเห็นหน้าเขา”
หลินเยว่ชิงก้าวเข้าไป
เซียวเหยียนยกมือขวาง
“อย่า”
“หลีกไป”
“ศพนี้มีพิษ”
นางชะงัก
“พิษ?”
“ใช่ และไม่ใช่พิษที่ใช้ฆ่าคนทั่วไป”
เซียวเหยียนคุกเข่าลงข้างศพ ก่อนดึงผ้าคลุมออกเพียงเล็กน้อย
ใบหน้าของชายวัยกลางคนปรากฏขึ้น
หลินเยว่ชิงมองเพียงแวบเดียวก็จำได้
ใบหน้านั้นคือใบหน้าของบิดาของนาง
รอยแผลเป็นเล็ก ๆ เหนือคิ้วซ้าย
ไฝใต้คาง
แม้แต่แหวนหยกที่นิ้วมือก็เหมือนกันทุกอย่าง
“นี่คือท่านพ่อ...”
นางพึมพำ
แต่ในใจกลับรู้สึกบางอย่างผิดปกติ
“เขาเสียชีวิตเมื่อใด?”
“ประมาณสองชั่วยามก่อน”
“แล้วทำไมไม่มีใครแจ้งข้า?”
“เพราะคนที่ส่งข่าวไปหาเจ้า ถูกฆ่าระหว่างทาง”
หลินเยว่ชิงเงยหน้าขึ้นทันที
“ใคร?”
“ยังไม่รู้”
“แล้วท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้าจะมา?”
เซียวเหยียนเงียบ
ความเงียบของเขาทำให้นางยิ่งระแวง
“ท่านรู้อยู่แล้วว่าข้าจะมาที่นี่”
“ใช่”
“เพราะอะไร?”
“เพราะข้ารู้ว่าเจ้าจะเลือกมาหาบิดา”
หัวใจของนางกระตุก
“ท่านรู้ได้อย่างไร?”
เซียวเหยียนสบตานาง
แววตาคู่นั้นไม่มีความลังเล
“เพราะถ้าเป็นเจ้า...เจ้าจะทำแบบเดียวกันในทุกชีวิต”
หลินเยว่ชิงนิ่งค้าง
ทุกชีวิต?
คำพูดนั้นหมายความว่าอย่างไร?
ก่อนที่นางจะถามต่อ เสียงระบบก็ดังขึ้นในหัว
[ตรวจพบข้อมูลที่ขัดแย้งกับความทรงจำของผู้ใช้งาน]
[กำลังวิเคราะห์...]
[ไม่สามารถระบุผลลัพธ์]
[คำเตือน: บุคคลตรงหน้ามีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในอดีตมากกว่าที่ผู้ใช้งานรับรู้]
หลินเยว่ชิงกำมือแน่น
เซียวเหยียนเห็นสีหน้าของนางเปลี่ยนไป
“เจ้าได้ยินอะไร?”
นางเงยหน้าขึ้น
“ท่านกำลังพูดถึงอะไร?”
“ข้าถามก่อน”
“ข้าไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น”
นางโกหก
เซียวเหยียนมองนางอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่ได้คาดคั้น
“ถ้าอย่างนั้น เรามีเรื่องสำคัญกว่านั้น”
เขาหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกจากอกเสื้อ
“นี่ถูกพบในมือของหลินเจิ้ง”
หลินเยว่ชิงรับมา
บนกระดาษมีเพียงประโยคสั้น ๆ
“หากข้าตาย อย่าให้เยว่ชิงแต่งงานกับเฉินอวี้หาน”
มือของนางสั่น
“นี่เป็นลายมือของท่านพ่อจริงหรือ?”
“เจ้าตอบได้”
หลินเยว่ชิงก้มมองตัวอักษร
มันเป็นลายมือของบิดาจริง ๆ
นางจำได้ไม่มีวันลืม
แต่สิ่งที่ทำให้นางรู้สึกหนาวไปทั้งตัวคือ...
บิดาของนางเขียนข้อความนี้ก่อนนางจะย้อนกลับมา
หมายความว่าเขารู้ว่าเฉินอวี้หานจะเป็นภัยต่อนาง?
หรือว่า...
เขารู้ว่านางจะต้องตาย?
“ไม่จริง...”
นางถอยหลังหนึ่งก้าว
ในชาติที่แล้ว ก่อนนางแต่งงาน บิดาไม่เคยห้ามนาง
ตรงกันข้าม เขากลับเป็นคนสนับสนุนการแต่งงานครั้งนั้นด้วยตัวเอง
ถ้าอย่างนั้นสิ่งที่นางจำได้คืออะไร?
ความทรงจำของนางผิดพลาด?
หรือมีใครบางคนเปลี่ยนแปลงมัน?
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านนอก
ทหารนายหนึ่งวิ่งเข้ามา
“ท่านแม่ทัพ!”
เซียวเหยียนหันไป
“มีอะไร?”
“เราพบคนต้องสงสัยอยู่ด้านหลังค่ายขอรับ!”
“จับตัวมา”
“แต่ว่า...”
ทหารลังเล
“เขาบอกว่ามีเรื่องต้องพูดกับคุณหนูหลินเท่านั้น”
สายตาของเซียวเหยียนเปลี่ยนไป
หลินเยว่ชิงเองก็รู้สึกถึงความผิดปกติ
“พาเขาเข้ามา”
ไม่นาน ชายคนหนึ่งถูกทหารลากเข้ามา
เสื้อผ้าของเขาเปื้อนเลือด ใบหน้ามีบาดแผลหลายแห่ง และแขนข้างหนึ่งถูกพันด้วยผ้า
เขาเงยหน้าขึ้น
ทันทีที่เห็นหลินเยว่ชิง ชายคนนั้นก็เบิกตากว้าง
“คุณหนู...”
เสียงของเขาสั่น
“ในที่สุดท่านก็กลับมา”
หลินเยว่ชิงขมวดคิ้ว
“ท่านเป็นใคร?”
ชายคนนั้นหัวเราะออกมาเบา ๆ
“ข้าเคยรับใช้ท่านแม่ของคุณหนู”
หลินเยว่ชิงชะงัก
มารดาของนางเสียชีวิตตั้งแต่นางยังเด็ก
“ท่านแม่ของข้า?”
“ใช่”
ชายคนนั้นมองไปรอบ ๆ ก่อนลดเสียงลง
“ก่อนที่ท่านจะเสียชีวิต นายหญิงเคยสั่งข้าไว้ว่า หากวันหนึ่งคุณหนูย้อนกลับมา...”
เขาหยุดพูด
หลินเยว่ชิงรู้สึกเหมือนเลือดในกายเย็นลง
“ย้อนกลับมา?”
ชายคนนั้นมองนางด้วยแววตาหวาดกลัว
“ใช่”
“นายหญิงบอกว่า วันหนึ่งคุณหนูจะกลับมาในวันที่ยังไม่เกิดเรื่องทั้งหมด”
เซียวเหยียนขยับเข้ามาทันที
“เจ้ารู้เรื่องการย้อนกลับมาได้อย่างไร?”
ชายคนนั้นไม่ตอบ
เขากลับมองไปยังศพของหลินเจิ้ง
แล้วพูดประโยคที่ทำให้หลินเยว่ชิงแทบหยุดหายใจ
“คุณหนู...คนที่นอนอยู่ตรงนั้น ไม่ใช่นายท่าน”
“แล้วเขาเป็นใคร?”
ชายคนนั้นกลืนน้ำลาย
“เป็นคนที่ปลอมตัวเป็นนายท่านมานานกว่าสิบปี”
ความเงียบปกคลุมทั่วกระโจม
หลินเยว่ชิงรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุน
สิบปี...
หมายความว่าในช่วงสิบปีที่ผ่านมา คนที่นางเรียกว่า “ท่านพ่อ” อาจไม่ใช่บิดาของนางเลย
และถ้าเป็นเช่นนั้น...
ชีวิตของนางในชาติที่แล้วทั้งหมด
อาจถูกสร้างขึ้นจากคำโกหกตั้งแต่ต้น
ทันใดนั้น ระบบดังขึ้นอีกครั้ง
[ตรวจพบการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของชะตากรรม]
[ปลดล็อกภารกิจหลัก: ค้นหาหลินเจิ้งตัวจริง]
[ระยะเวลา: 30 วัน]
[คำเตือน]
[หากไม่สามารถค้นพบตัวจริงภายในกำหนด...]
[บุคคลสำคัญหนึ่งคนจะต้องตาย]
หลินเยว่ชิงเงยหน้าขึ้นอย่างช้า ๆ
“ใคร?”
ระบบเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนข้อความสุดท้ายจะปรากฏขึ้นในจิตใจ
[บุคคลสำคัญ: เซียวเหยียน]
นางหันไปมองชายหนุ่มตรงหน้า
และเป็นครั้งแรกที่หลินเยว่ชิงรู้สึกว่า...
การกลับมาครั้งนี้อาจไม่ได้มีไว้เพื่อช่วยชีวิตของนาง
แต่อาจมีไว้เพื่อช่วยชีวิตของเขา
