บทที่ 18 บทที่ 18
เหยียนเฟิงเริ่มจับตา
หลังหลี่ฮูหยินจากไป บรรยากาศภายในเรือนก็เงียบลงอย่างประหลาด หนิงเอ๋อรีบเก็บถ้วยชาที่ถูกวางกระแทกจนชาหกเลอะโต๊ะ สีหน้ายังเต็มไปด้วยความกังวล
“ฮูหยินผู้เฒ่าดูโกรธมากจริง ๆ เจ้าค่ะ…”
อันฉีนั่งสงบนิ่งอยู่ข้างหน้าต่าง ดวงตาทอดมองสายลมที่พัดใบไผ่ไหวเบา ๆ “เพราะนางเริ่มควบคุมข้าไม่ไ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทที่ 1
2. บทที่ 2 บทที่ 2
3. บทที่ 3 บทที่ 3
4. บทที่ 4 บทที่ 4
5. บทที่ 5 บทที่ 5
6. บทที่ 6 บทที่ 6
7. บทที่ 7 บทที่ 7
8. บทที่ 8 บทที่ 8
9. บทที่ 9 บทที่ 9
10. บทที่ 10 บทที่ 10
11. บทที่ 11 บทที่ 11
12. บทที่ 12 บทที่ 12
13. บทที่ 13 บทที่ 13
14. บทที่ 14 บทที่ 14
15. บทที่ 15 บทที่ 15
16. บทที่ 16 บทที่ 16
17. บทที่ 17 บทที่ 17
18. บทที่ 18 บทที่ 18
19. บทที่ 19 บทที่ 19
20. บทที่ 20 บทที่ 20
21. บทที่ 21 บทที่ 21
22. บทที่ 22 บทที่ 22
23. บทที่ 23 บทที่ 23
24. บทที่ 24 บทที่ 24
25. บทที่ 25 บทที่ 25
ย่อ
ขยาย
