บทที่ 23 บทที่ 23

เหยียนเฟิงนั่งอยู่ข้างเตียงเงียบ ๆ แม้หมอจะบอกว่าไข้เริ่มลดลงแล้ว แต่เขากลับยังไม่ลุกไปไหน หนิงเอ๋อที่ยืนอยู่มุมห้องแอบมองแม่ทัพเป็นระยะอย่างไม่อยากเชื่อสายตา นี่คือคนเดียวกับที่เมื่อก่อนแทบไม่เคยเข้ามาในเรือนฮูหยินเลยจริงหรือ ผ่านไปพักใหญ่ นางจึงรวบรวมความกล้าเอ่ยขึ้นเบา ๆ

“ท่านแม่ทัพ…ดึกมากแล้วนะ...