บทที่ 24 บทที่ 24

และสายตาที่มองนางเงียบ ๆ ใต้แสงตะเกียง อันฉีรีบหลับตาลงเล็กน้อย มันอันตรายเกินไปแล้ว หากปล่อยให้หัวใจหวั่นไหวกับใบหน้าที่เหมือนเลสลี่เช่นนี้ สักวันนางอาจแยกไม่ออกว่า คนตรงหน้าคือใครกันแน่ ขณะนั้นเอง ประตูห้องก็เปิดออกพร้อมหนิงเอ๋อที่ถือถาดยาเข้ามา

“ฮูหยิน! ท่านตื่นแล้วหรือเจ้าคะ!” นางรีบวางถาดลง ก่...