บทที่ 25 บทที่ 25
“ตอนนั้นตระกูลซูติดหนี้พนันจำนวนมาก” อันฉีพูดเสียงเบา “มารดาของซูมี่พยายามปกป้องนาง แต่สุดท้ายก็สู้คนในตระกูลไม่ได้”
เหยียนเฟิงกำจดหมายแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ในจดหมายเขียนไว้ชัดเจน เด็กหญิงซูมี่ถูกขายให้พ่อค้าคนกลาง ก่อนส่งต่อเข้าไปเป็นนางกำนัลในวังหลวง ไม่มีใครถามความสมัครใจ ไม่มีใครสนใจว่าเด็กคนหนึ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทที่ 1
2. บทที่ 2 บทที่ 2
3. บทที่ 3 บทที่ 3
4. บทที่ 4 บทที่ 4
5. บทที่ 5 บทที่ 5
6. บทที่ 6 บทที่ 6
7. บทที่ 7 บทที่ 7
8. บทที่ 8 บทที่ 8
9. บทที่ 9 บทที่ 9
10. บทที่ 10 บทที่ 10
11. บทที่ 11 บทที่ 11
12. บทที่ 12 บทที่ 12
13. บทที่ 13 บทที่ 13
14. บทที่ 14 บทที่ 14
15. บทที่ 15 บทที่ 15
16. บทที่ 16 บทที่ 16
17. บทที่ 17 บทที่ 17
18. บทที่ 18 บทที่ 18
19. บทที่ 19 บทที่ 19
20. บทที่ 20 บทที่ 20
21. บทที่ 21 บทที่ 21
22. บทที่ 22 บทที่ 22
23. บทที่ 23 บทที่ 23
24. บทที่ 24 บทที่ 24
25. บทที่ 25 บทที่ 25
ย่อ
ขยาย
