บทที่ 11 11

น้ำเสียงของนางแหบพร่าจากความหนาวเย็น ทว่ากลับฟังดูนุ่มนวลและอบอุ่นเหลือเกิน หลินชิงเย่วหยัดกายลุกขึ้นนั่ง นางก้าวลงจากเตียงและเดินเข้ามาหาเขาโดยไร้ซึ่งท่าทีหวาดระแวง ฝ่ามือบางยื่นมาแตะลงบนหน้าผากของเด็กชายเพื่อวัดอุณหภูมิ

เย่วฉินสะดุ้งเล็กน้อย ร่างกายเกร็งเขม็งตามสัญชาตญาณ ทว่าเขาไม่ได้ขยับหนีหรือป...