บทที่ 33 33

เสียงเคาะประตูห้องปรุงยาดังขึ้นแผ่วเบา ท่ามกลางความเงียบสงัดของค่ำคืน ลมหนาวที่พัดกระหน่ำด้านนอกทำให้เสียงเคาะนั้นดูแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ

หลินชิงเย่วละสายตาจากตำราทันที คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัย ดึกดื่นป่านนี้ผู้ใดมาเคาะประตู หรือว่าจะมีคนไข้อาการหนักดั่งเช่นทุกที นางรีบลุกขึ้นเดินไปเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ