บทที่ 71 71

เย่วฉินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีเงินปรายมองเสนาบดีเฒ่าด้วยแววตาเย้ยหยัน "ข้าจำเป็นต้องขออนุญาตเจ้าด้วยหรือ ในเมื่อใต้หล้านี้เป็นของข้า ข้าย่อมมีสิทธิ์ที่จะให้ผู้ใดมานั่งเคียงข้างข้าก็ได้ ทว่า... เพื่อให้พวกเจ้าหูตาสว่าง ข้าจะประกาศให้รู้โดยทั่วกัน"

จักรพรรดิมารลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือหนายังคงกอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ