บทที่ 74 74

หลินชิงเย่วระบายยิ้มบางๆ นางยกมือขึ้นลูบแก้มสากของเขาอย่างเบามือ "แล้วท่านคิดว่าข้าทนได้หรือ ที่ต้องนั่งรอคอยข่าวของท่านอยู่ในวังหลวงอันแสนว้าเหว่โดยไม่รู้เลยว่าท่านจะบาดเจ็บหรือเป็นตายร้ายดีอย่างไร ท่านมีบาดแผลเต็มตัว ซ้ำยังมีอาการธาตุไฟแตกซ่านที่พร้อมจะกำเริบได้ทุกเมื่อ หากท่านออกรบแล้วพลังมารเกิด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ