บทที่ 83 83

คำอนุญาตที่หลุดออกจากปากของนางเปรียบดั่งการปลดผนึกกรงเล็บของสัตว์ร้าย เย่วฉินคำรามต่ำในลำคอ เขาก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง สูงดมกลิ่นหอมประจำตัวของนางอย่างหิวกระหาย ริมฝีปากหยักลึกขบเม้มและดูดดึงผิวเนื้อเนียนละเอียดจนเกิดรอยรักสีแดงช้ำเป็นจ้ำๆ ทั่วทั้งลำคอและลาดไหล่ บ่งบอกถึงความเป็นเจ้าของอย่างเอาแต่ใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ