บทที่ 49 เจ้ามองเพียงสิ่งที่เจ้ามิได้ครอบครอง

บทที่ 49 เจ้ามองเพียงสิ่งที่เจ้ามิได้ครอบครอง

ฮูหยินเซียงยืนอยู่เบื้องหน้าเผิงเสี่ยวว่านด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน นัยน์ตาของนางแฝงไปด้วยความสมเพชอย่างลึกซึ้ง “แม่ของเจ้ามีเจ้าตั้งแต่ก่อนแต่งงานกับนายท่าน แต่เพราะนายท่านรักแม่ของเจ้ามาก เขาจึงยอมปิดตาข้างหนึ่งและยอมรับเจ้าเป็นบุตรคนหนึ่ง แต่เพราะแม่ของเจ้...