บทที่ 100 100

ทันทีที่นางก้าวเท้าเข้าห้องนอน เขาก็สวมกอดจากด้านหลัง

“ในเวลานั้นหัวใจข้าคิดถึงเจ้าที่สุด ใต้หล้านี้ข้าไม่กลัวสิ่งใด ยกเว้นเจ้า จางลี่” นางหันมองเขา มองมือสามีที่ยกขึ้นแตะแก้มนาง

“ต่อไปภายภาคหน้าอย่าได้ทำอะไรเสี่ยงแบบนี้อีก”

“ข้าก็แค่จะไปช่วย” นางไม่ทันพูดชื่อเขาด้วยซ้ำ แต่ปากก็ถูกเขาปิดเอาไว้แน่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ