บทที่ 109 109

            “ข้าคิดถึงเจ้าที่สุดจูเกาอิง” ชายหนุ่มใช้พัดผลักหน้าอกเขาออกไปให้ไกล กลิ่นน้ำหอมของหม่งเฟยแตะเข้าจมูกชวนอาเจียน

“เมื่อไหร่เจ้าจะเลิกใส่น้ำหอมพิสดารนี้”

“หากข้าไม่ใส่แล้วคนอื่นจะจำข้าได้ไหมล่ะ” เป็นเอกลักษณ์ที่ไม่มีใครกล้าเลียนแบบจริง

จูเกาอิงหันมาพูดจริงจัง “นางมีโอกาสฟื้นไหม”

หม่งเฟ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ