บทที่ 125 125

            แต่แล้วหลังจากวันนั้นเขาก็ต้องคืนคำ เพราะว่ามีเพียงเขาคนเดียวที่ทำให้ก้อนแป้งหยุดร้อง และหลับอย่างสงบได้

“ข้าว่าท่านเอาไปเลี้ยงเถอะ” จากที่คิดว่าจะยกให้ตอนเจ็ดขวบ เวลานี้เห็นทียกให้เลยแล้วกัน เพราะแม้แต่มารดาอย่างนางเองก็เอาไม่อยู่

“ให้ข้าไปเลี้ยง ข้าหาได้มีน้ำนมให้ ไม่เกินเจ็ดวันนางก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ