บทที่ 139 139

จางลี่มองหน้าท่านอาจารย์หลัวจือ ยิ่งเห็นคิ้วเขาขมวด นางก็ยิ่งกังวลใจ หวังว่าก้อนแป้งก้อนนี้จะยังรอด

“ชีพจรเบาบางนัก แทบจะฟังไม่ออก แต่ข้าจะพยายามยื้อให้นานที่สุด”

คนเป็นแม่ถอนหายใจ หรือว่านี่จะเป็นผลจากที่นางแก้แค้นคนอื่น หากนางปล่อยวางทุกอย่างแล้วเริ่มต้นใหม่ ตอนนี้นางจะเป็นยังไงนะ ตายอีกรอบ ไม่ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ