บทที่ 142 142

เขาพูดไม่ออก เหมือนมีคนมาขวางทางไปหมด ครั้นจะขออยู่ต่อ แคว้นเห่อผิงก็ยังไม่สงบ ครั้นจะทิ้งบัลลังก์ อนาคตของเขาที่วาดให้นางก็คงหมดสิ้น ดังนั้นมีทางเดียวคือ รอเวลา

10 ปี เขาหายใจไม่กี่ทีก็คงถึงละมั้ง ทุกคนปล่อยให้จูเกาอิงทำใจ ส่วนคนที่เหลือก็เข้าไปในสำนักเต๋า ม่านหลัวเฟยหันมองโดยรอบ ก่อนเอ่ยปากขอเอง

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ