บทที่ 145 145

สิบกว่าปีมานี้พวกเขาใช้ชีวิตอย่างสงบ นางผลิตต้นไม้ส่งออกขายทั่วแคว้นทำเงินได้มากพอที่จะมีกำลังสู้กับอีกฝ่าย ส่วนเขาก็ทำหน้าที่ผลิตนักฆ่าในมือนับหมื่น ดู ๆ แล้วพวกเขาก็ไม่ได้ปล่อยวางอย่างที่พูด ในใจก็ยังระแวงและระวังตัวตลอดเวลา

มือหนาเอื้อมกอดบ่านางไว้แน่น ไม่ว่ากี่สิบปีเขาก็ยังไม่เปลี่ยน ไม่สิ เปลี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ