บทที่ 4 EP3 กามเทพน้อย

นิดาหลังจากตกลงกับหลานทั้งสองคนเสร็จแล้วหันมาคุยกับประธานไม้ทันที

“ประธานไม้ค่ะไม่เสียเวลาหรือรบกวนเวลาของประธานไม่ใช่ไหมค่ะนิดาอยากเลี้ยงขอบคุณด้วยค่ะแต่กลัวว่า..”

“ไม่รบกวนอะไรผมไม่ได้มีงานต่อแล้วครับแต่ผมว่าก่อนอื่นคุณเลิกเรียกผมประธานสักทีเถอะครับเรียกไม้!เฉยๆ ก็ได้ไม่ต้องเป็นทางการขนาดนั้นหรอไม่ใช่เวลางาน”

“เออ...จะดีหรอค่ะนิดาว่า..”

“ดีครับคุณนี้คิดมากเกินไปแล้วนะ” ประธานไม้ขัดขึ้นมาทันทีที่นิดาพูด

“ค่ะเออ...คุ..คุณไม้”

ฮือ!!ลุงสมหมายนี้ถึงกับ งง เป็นไก่ตาแตกเพราะก่อนหน้านี้ยังบอกให้ไปส่งที่คลับอยู่เลยเริ่มได้กลิ่นความรักลอยมาแต่ไกลแล้วแบบนี้

“ลุงสมหมายไปด้วยกันไหมค่ะ” นิดาไม่ลืมที่จะถามคนที่เป็นคนขับรถของประธานไม้

“ไม่เป็นไรครับผมคุณนิดาลุงกลัวเบาหวานขึ้นครับ ผมรอแถวๆ นี้ดีกว่าครับ” ลุงสมหมายตอบแบบรู้งานและคาดว่าจะถูกใจนายตัวเองอยู่ไม่น้อยเลยที่เดี๋ยว

“ไปกันเลยไหมค่ะพี่สิงห์น้องลีโอจับมือน้านิไว้นะครับเดี๋ยวหลงพ่อกับแม่เราสองคนเอาน้านิตายแน่ๆ เลยครับ”

“ไป ไป ไป กันเลยครับบบบผมมม”

ภาพของทั้งสี่คนเดินจูงกันไปราวกับว่าพ่อแม่พาลูกชายมาเที่ยวหลังเลิกเรียนภายในร้านไอติมที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเสียงพูดของเด็กแสบทั้งสองคนที่คอยถามนั้นถามนี้นิดาที่ชินแล้วกับความพูดเยอะของหลายแต่ประธานไม้นี้สิที่ปกติไม่ค่อยได้พูดหรือตอบคำถามอะไรใครมากมายขนาดนี้แต่ครั้งนี้กับไม่มีแววของความเบื่อหน่าย

ความรำคาญแต่กับมีรอยยิ้มที่ออกมาอย่างเป็นธรรมชาติจวบจนทั้งสี่คนกินไอติมเสร็จแล้วแวะซื้อของเล่นเรียบร้อยแล้วถึงเวลาที่ต้องกลับแยกย้ายกันไปแต่ก่อนกลับพี่สิงห์ได้มีการกระซิบเบาๆ ที่ทำให้รู้กันแค่สองคนกับคุณน้าสุดหล่อ

“คุณน้าสุดหล่อจะจีบน้านิของพวกผมไหมครับน้านิใจดีสวยน่ารักยิ้มสวยหาตังเก่งด้วยน่าพี่สิงห์จะบอกให้”

“จริงหรอครับไว้จะลองดูนะ” ประธานไม้ที่อมยิ้มให้กลับกามเทพตัวน้อยที่พยายามจับคู่ให้เขาแต่ต้องหยุดคุยกันไว้เพียงเท่านั้นเพราะเสียงเรียกจากน้านิของเด็ก

เย้ เย้ เย้ จริงนะครับ

“พี่สิงห์ไม้กวนคุณไม้นะครับถึงเวลาต้องกลับแล้วคุณพ่อกลับคุณแม่มารอรับเราที่ลานจอดแล้วครับ ลาคุณไม้สิคะพี่สิงห์น้องลีโอ”

“สวัสดีครับและก็ขอบคุณครับผม” สองแสบตอบออกมาอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่ได้นัดหมายเรียกรอยยิ้มให้กับประธานไม่ได้โดยง่าย

“ครับ ไว้เจอกันใหม่” ไม่พลาดจะขยิบตาให้กับสองแสบ

“งั้นนิดากับเด็กๆ ลาคุณไม้ตรงนี้เลยนะคะ ขอบคุณมากจริงๆ นะคะสำหรับวันนี้” นิดาลาพร้อมกับยิ้มตาหยีที่คนเห็นถึงกับใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ

“ครับ” ยิ้มตอบนิดาไปกรุบ

1 สัปดาห์ผ่านไป

หลังวันนั้นนิดาใช้ชีวิตอย่างที่เคยทำในทุกๆ วันมีแอบคิดถึงใบหน้าของประธานไม้บ้างแต่ต้องตัดใจเพราะความต่างที่เป็นเหมือนเส้นขนาดแม้ในใจจะรู้สึกดีอยู่ไม่น้อยกับประธานไม้

LINE กลุ่ม Pub Girls

Chali : ชะนีทั้งหลาย ออกไหมคืนนี้

Ja : ออกวันศุกร์เหงาได้ไงแม่

Oat ka : เจอเลย อีนิดา ออกบ้างนะหลบอยู่แต่ในหลุมนะมึง

Nida:เออ...ไปคร้าอาทิตย์นี้หนักทั้งอาทิตย์ขอปลดปล่อยหนักๆๆ วันนี้

Chali : เลิสๆๆๆ เจอกัน MONO Club กูไปมาผู้แบบดีแบบเหมาะแกการจับทำผัว555จองโต๊ะแป๊บ

Ja:นิดากูไปรับมึงที่คอนโดนะทางผ่านพอดีไปด้วยกันเลย

Nida:โอเคตามนั้นเลยแต่งตัวรอเลยเจ้ริตากับเจ้โอ๊ตวันนี้แมนหรือสาวค่ะ

Oatka:แมนครับวันนี้ฟิวแบบสกัดอีนิดากับอีจาไม่ให้ได้ผู้กลับ555

Chali :เจ้ขอเป็นผู้หญิงเรียบร้อยๆๆ นะคะวันนี้

Nida : ตามนั้นค่ะเจอกัน

เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้วนิดาก็เคลียร์งานจนถึงเวลาเลิกงานนิดารีบเก็บของเพราะว่ากว่าจะเรียกรถได้อาจใช้เวลานานวันนี้คิดว่าจะจัดเต็มปล่อยสักหน่อยนานล่ะที่ไม่ได้ออกไปเจอเพื่อน

เวลา 21.00น.

ร่างสูงออร่าพุ่งเดินเข้ามาในผับโดยมีผู้ช่วยอย่างเจษเดินตามหลังผ่านพนักงานต่างทำความเคราพเจ้าของผับผู้หญิงสาวส่งสายตายั่วมากแค่ไหนก็ไม่ทำให้เขาหวั่นไหวได้เลยนอกจากคนที่นั่งทานไอติมกับเด็กแสบสองคนนั้นได้เลยผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้วที่ไม่ได้เจอเพราะงานเขารัดตัวจนไม่สามารถปลีกตัวได้เลยเหมือนกับวันนี้ที่ต้องมาตรวจงานเองที่ผับเพราะมีพวกเห็ดหมัดมาคอยก่อกวน

“เจษพวกมันคือคนของใคร”

“ลูกน้องของเสี่ยปานผับคู่แข่งของเราครับนาย”

“อืม มันจะอะไรกับกูหนักหนา แม่ง!! ตัวเองบริหารไม่ได้มาเล่นสกปรกโคตรอ่อนเลยว่ะ”

“จัดการสั่งสอนแต่ไม่ต้องถึงตายแล้วส่งกับไปหานายมันกูจะรอว่ามันจะกล้าเปิดหน้ามาสู้กับกูแบบซึ่งหน้าหรือเปล่า”

“รับทราบครับนาย” เจษจะเรียกสรรพนามตามวาระงานที่ทำอยู่

“วันนี้กูดื่มบอกให้เด็กเอาเหล้าขึ้นมาให้ด้วยน่ะ"

ภายในห้องที่เป็นทั้งห้องทำงานและมีห้องนอนลับในตัวเพื่อใช้ในการพักผ่อนเพื่อเวลาเมาไม่อยากกลับคอนโดจะได้พักหรือว่าเกิดอยากปลดปล่อยก็จะใช้ที่นี้เพราะว่าไม่อยากให้ใครเข้าใกล้พื้นที่ส่วนตัวของเขาได้มากกว่านี้

ตอนนี้ในมือหนาถือแก้ววิกกี้ราคาแพงแกว่งไปมาสายตามองลงไปยังนักท่องราตรีที่มาเที่ยวหาความสุขยามค่ำคืนเสียงเพลงดนตรีสดที่ขับกล่อมผู้คนมากมายดังสนั่นทุกคนต่างสนุกสนานในย่ามราตรีแต่สายตากับสะดุดเข้ากับร่างบางที่คุ้นตาใส่ชุดเดรสเสี่ยเดียวดำสั้นขนาดที่ว่าก้มลงนี้เห็นถึงไหนต่อไหนปล่อยผมยาวดัดลอนใหญ่ชุดเข้ารูปทำให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งหน้าอกหน้าใจที่เกินตัวเดินมากับเพื่อนหนึ่งคนเหมือนกำลังมองหาใครสักคนพอเจอเป้าหมายแล้วก็รีบเดินสับเท้าเข้าไปหาโต๊ะที่มีผู้ชายหนึ่งคนอีกคนน่าจะเป็นLGBT สายตาคมจ้องมองอยู่แบบนั้น

เวลา 21.30 น. MONO Club

“ยัยนิดา ยัยจา ทางนี้ ทางนี้”

“เจ้ๆๆๆ ผู้ดีมาก…สมกับราคาคุยมาก”

“บอกแล้ววววดีจริงค่าาาาา”

“มาเลยชนแก้ววว วันนี้ไม่เมาไม่เลิกไม่ได้เ..ยไม่กลับ”

“หมดแก้ว…..ค่าาาา”

กลุ่มนิดายืนเต้นกันอย่างสนุกเป็นจุดเด่นของค่ำคืนนี้ก็ว่าได้คนมากหน้าหลายตามาขอชนแก้วด้วยแบบไม่ขาดสาย

"สวัสดีครับผม เวย์ ครับ ขอชนแก้วด้วยได้ไหมครับ"

"นิดาค่ะ ส่วนนี้ จา เจ้ริต้า โอ๊ต ค่ะ"

"นิดามาเที่ยวบ่อยไหมครับ ไม่เคยเห็นหน้าเลย"

"อ่อ มาครั้งแรก"นิดาพร้อมยิ้มให้กับผู้มาใหม่

“ถึงว่าล่ะผมไม่เคยเห็นหน้าเลยปกติผมมาบ่อยนะครับร้านน่านั่งด้วยไม่วุ่นวายดี” เวย์ที่ทั้งพูดอยู่มือกับยืนมาจับเอวนิดาทำให้นิดาถึงกับสะดุดถอยหนีไปหาจาเพื่อนสาวทันที

“อุ้ย!!!”

“มีอะไรหรือเปล่าแก”

“จาช่วยกูทีดิมันปากว่ามือถึงว่ะ” นิดากระซิบเพื่อนสาวเพื่อขอความช่วยเหลือจาที่รู้งานทำเป็นเต้นเพื่อแทรกกลางระหว่างนิดากับผู้ชายที่เข้ามาใหม่พร้อมกับยิ้มมุมปากแบบไม่พอใจทำให้อีกฝ่ายขอตัวเดินออกไปจากกลุ่ม

เวลาผ่านไปสักพักผู้ชายเข้ามาขอชนแก้วอยู่บ่อยครั้งจนทำให้ตอนนี้ทุกคนเริ่มเมาซึ่งทุกการกระทำอยู่ในสายตาของเจ้าของผับแม้กระทั่งผู้ชายที่เข้ามาชนแก้วคุยกันแนบชิดจนทำให้เขาหงุดหงิดจนแทบจะเก็บอาการไม่อยู่เดินเข้าไปลากตัวคนตัวเล็กออกมาความรู้สึกนี้ไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไรเพราะเกิดมาเขายังไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

“เป็นบ้าอะไรวะไม้ทำไมเธอถึงมีอิทธิพลกับใจมึงขนาดนี้ชอบหรอว่ะ” ความคิดที่ก้องอยู่ในหัวตลอดเวลา