บทที่ 116 หัวใจตายแล้ว จะเจ็บปวดได้อย่างไร

"อืม" ธนพลพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

เขายืนมองร่างของชาลิณีที่ถูกสาวใช้สองคนหิ้วปีกพยุงขึ้นมา เธอไม่ขัดขืน ร่างกายอ่อนปวกเปียกราวกับตุ๊กตาผ้าที่ไร้ชีวิตชีวา ปล่อยให้ตัวเองถูกลากไปยังห้องพักแขกที่อยู่ลึกสุดของโถงทางเดิน ซึ่งเป็นมุมที่เงียบเชียบและห่างไกลผู้คนที่สุดในคฤหาสน์

สาวใช้คนหนึ่งถือถาดใส่น้ำและย...