บทที่ 147 แพ้อย่างยอมรับ แม้กระทั่งรู้สึกเพลิดเพลิน
เขาปรากฏตัวในชุดสูทสั่งตัดสีเทาเข้ม เข้าคู่กับเนกไทสีเทาเงินที่ดูเรียบหรูและไม่ฉูดฉาดจนเกินไป
ภาพลักษณ์ของเขาในวันนี้ดูลดทอนรังสีอำนาจอันน่าเกรงขามที่มักจะแผ่ซ่านออกมายามกุมชะตาชีวิตผู้คนในวันธรรมดาลงไปมาก ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความ... จริงจังอย่างบอกไม่ถูก
ราวกับกำลังจะไปร่วมเดตที่สำคัญที่สุดในชีวิต
พน...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 มือที่สามเข้ามาในบ้าน
2. บทที่ 2 เธอจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน
3. บทที่ 3 เขาเข้าคุกแทนเธอ
4. บทที่ 4 ใจคนเปลี่ยนง่าย เธอยังมีบ้านไหม?
5. บทที่ 5 ใครให้ความกล้ากับคุณ?
6. บทที่ 6 ใครคือเจ้าของบริษัทจันทน์อาภรณ์ในอนาคต
7. บทที่ 7 ขอโทษอริสา!
8. บทที่ 8 ฉันกำลังหายใจผิดหรือเปล่า?
9. บทที่ 9 ร่างกายของเธอแย่ขนาดนี้ได้อย่างไร?
10. บทที่ 10 ถึงตายก็ต้องตายอยู่ในตระกูลจันทน์อาภรณ์!
11. บทที่ 11 ข้าวบูด ยาที่หมดอายุ และทางตันของเธอ
12. บทที่ 12 หนาวใจยิ่งกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว
13. บทที่ 13 เธอต้องการอะไรกันแน่
14. บทที่ 14 ภรรยาตื่นเต้นจนอดใจไม่ไหว
15. บทที่ 15 คำขอบคุณของภรรยา
16. บทที่ 16 ทำชุดแต่งงานให้คนอื่น
17. บทที่ 17 เวลา สามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง
18. บทที่ 18 ชาลิณี การแสดงของคุณยอดเยี่ยมมาก
19. บทที่ 19 คุณคือตัวซวยของตระกูลจันทน์อาภรณ์!
20. บทที่ 20 ดูเหมือนว่าเธอไม่ได้แกล้ง
21. บทที่ 21 ใจไม่จริง ขออะไรก็ไม่มีประโยชน์
22. บทที่ 22 ใครสั่งให้คุณทำแบบนี้
23. บทที่ 23 เธอแค่อยากมีชีวิตอยู่
24. บทที่ 24 เธอเป็นอิสระแล้ว!
25. บทที่ 25 มีชีวิตอยู่ และหลบหนีออกไป
26. บทที่ 26 อย่าเสียแรงเปล่า
27. บทที่ 27 ใครให้คุณขังเธอไว้?
28. บทที่ 28 ถ้าไม่ใช่การแกล้งล่ะ?
29. บทที่ 29 ถ้าเธอใกล้ตายจริง ๆ ล่ะ?
30. บทที่ 30 ไออุ่นบนฝ่ามือ
31. บทที่ 31 ใครแพ้ใครชนะกันแน่
32. บทที่ 32 ฉันเจอชาลิณีแล้ว
33. บทที่ 33 ใครกันแน่ที่กำลังวางแผน?
34. บทที่ 34 คุณจะเสียใจ
35. บทที่ 35 เธอตื่นแล้ว
36. บทที่ 36 ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเธอแล้ว
37. บทที่ 37 คิดถึง
38. บทที่ 38 เขา, วิญญาณไม่สลาย
39. บทที่ 39 รอยร้าวคงอยู่ตลอดไป
40. บทที่ 40 เราหย่ากันเถอะ
41. บทที่ 41 ที่นี่คือบ้านของฉัน
42. บทที่ 42 ส่งความเจ็บปวดทั้งหมดคืนให้เขา
43. บทที่ 43 แค่ความคิดฝ่ายเดียว
44. บทที่ 44 ประกาศอธิปไตย
45. บทที่ 45 ฉันจะไปกับคุณ
46. บทที่ 46 เธอไม่หวังว่าเขาจะอยู่
47. บทที่ 47 ชาลิณี เรียกพี่สะใภ้
48. บทที่ 48 ไม่มีที่ไป
49. บทที่ 49 สนุกไหม... ชาลิณี?
50. บทที่ 50 เป็นยาที่เทมป์ซื้อให้ใช่ไหม??
51. บทที่ 51 คำอธิบายของเธอ เขาจะเชื่อไหม?
52. บทที่ 52 อธิษฐานให้ตัวเองเชื่อฟังดีกว่า
53. บทที่ 53 ความรักลึกซึ้งแต่ไม่ยั่งยืน
54. บทที่ 54 ความคิดถึงจนป่วย?
55. บทที่ 55 ความเจ็บปวด ไม่ใช่เรื่องใหญ่แล้ว
56. บทที่ 56 เลิกเล่นเกมแมวไล่หนูนี้เถอะ
57. บทที่ 57 เธอกำลังรอคำตอบจากเขา
58. บทที่ 58 ความปรารถนาที่จะเอาชีวิตรอด
59. บทที่ 59 เราจะหย่ากันเมื่อไหร่
60. บทที่ 60 อย่าหวังว่าจะหนีฉันไป
61. บทที่ 61 ความหวังจมดิ่งสู่ก้นบึ้ง
62. บทที่ 62 ธนพล คุณน่าสงสาร
63. บทที่ 63 ตายแล้วก็หลุดพ้น
64. บทที่ 64 ชื่อโรคคือความรัก
65. บทที่ 65 ถือว่าให้เกียรติเขา
66. บทที่ 66
67. บทที่ 67 ไร้ความสามารถจนดูแลภรรยาไม่ได้
68. บทที่ 68 ตีทางตะวันออกเพื่อโจมตีทางตะวันตก
69. บทที่ 69 ไม่คุ้มค่า
70. บทที่ 70 ขอให้คุณสมหวัง
71. บทที่ 71 เราเท่านั้นที่เป็นการรวมพลังที่แข็งแกร่ง
72. บทที่ 72 จำคนผิด
73. บทที่ 73 เธอไปหาเทมป์จริงๆ
74. บทที่ 74 สถานการณ์ของเธอไม่ดีเลย
75. บทที่ 75 ทั้งหมดเป็นเพียงแผนการ
76. บทที่ 76 ในใจของเขาชาลิณีสำคัญกว่า
77. บทที่ 77 เขากลัวว่าทุกอย่างจะสายเกินไป
78. บทที่ 78 เธอจะต้องสิ้นหวังขนาดไหน
79. บทที่ 79 ครั้งนี้ ฉันจะเดินไปหาคุณ
80. บทที่ 80 คิดว่าหลบแล้วจะจบหรือ?
81. บทที่ 81 ความเกลียดชังสิ้นเปลืองพลังใจ
82. บทที่ 82 เขาต้องการพบเธอ
83. บทที่ 83 คุณไม่มีวันคู่ควร
84. บทที่ 84 แผนการบาดเจ็บปลอม
85. บทที่ 85 เขาจะจับเธอกลับมา
86. บทที่ 86 เรื่องของฉัน คุณอย่ายุ่ง
87. บทที่ 87 นี่คือสิ่งที่เขาต้องการ
88. บทที่ 88 เขาทำทั้งหมดนี้เพื่อที่จะพาเธอกลับมา
89. บทที่ 89 พวกเธอบ้ากันแล้วหรือ
90. บทที่ 90 เธอยังมีชาลิณี
91. บทที่ 91 อย่าทิ้งฉัน
92. บทที่ 92 ทำลายถ้าไม่ได้ครอบครอง
93. บทที่ 93 อย่าเสียแรงเลย
94. บทที่ 94 เธอไม่ได้อยู่คนเดียว
95. บทที่ 95 เขาแพ้
96. บทที่ 96 เธอไม่ได้หลบหน้าเขา
97. บทที่ 97 เธอ, ไม่สามารถแพ้แม้แต่ก้าวเดียว
98. บทที่ 98 ธนพล คุณน่าสงสารจริงๆ
99. บทที่ 99 เขาต้องการควบคุมอย่างสมบูรณ์
100. บทที่ 100 พ่ายแพ้อย่างหมดรูป
101. บทที่ 101 ธนพล เอาฉันเป็นเธอ
102. บทที่ 102 อย่าให้ฉันเห็นคุณอีก
103. บทที่ 103 ยินดีด้วย คุณอริสา คุณตั้งครรภ์แล้ว
104. บทที่ 104 ชาลิณี เอาเงินแล้วออกไปจากตระกูลจันทน์อาภรณ์
105. บทที่ 105 ฉันไม่ได้แตะต้องเธอ
106. บทที่ 106 ฉันรู้ว่าเธอเกลียดฉัน
107. บทที่ 107 เธอต้องตายบนเตียงของเขา
108. บทที่ 108 คิดจะทำอะไรไม่ดีอีกแล้ว
109. บทที่ 109 ไม่ให้แม้แต่ความไว้วางใจเพียงเล็กน้อยแก่เธอ
110. บทที่ 110 ถือว่าเป็นการส่งฉันไป
111. บทที่ 111 อย่าปล่อยให้เธอมีความสุขเกินไป
112. บทที่ 112 ใจตายแล้ว ความเจ็บปวดทางร่างกายก็ไม่นับว่าเป็นอะไร
113. บทที่ 113 ความกังวลที่อธิบายไม่ได้
114. บทที่ 114 เธอรอคอยที่จะบินไปกับเทมป์
115. บทที่ 115 อารมณ์หดหู่ ความโกรธโจมตีใจ
116. บทที่ 116 หัวใจตายแล้ว จะเจ็บปวดได้อย่างไร
117. บทที่ 117 เหลือเพียงเธอคนเดียว
118. บทที่ 118 อย่าให้เธอตาย
119. บทที่ 119 ตายแล้วจะเป็นการปลดปล่อยหรือไม่
120. บทที่ 120 ตายให้เขาดู
121. บทที่ 121 ชาลิณีตายแล้ว
122. บทที่ 122 เธอตายแบบนี้
123. บทที่ 123 ชาลิณี, คุณแสดงได้ดีจริงๆ
124. บทที่ 124 ที่นี่ เขาเคยสัมผัสหรือไม่?
125. บทที่ 125 เขาธนพล ขอโทษเมื่อไหร่?
126. บทที่ 126 ขอให้เธอตายที่นี่
127. บทที่ 127 เธอจะออกไป
128. บทที่ 128 บอกว่าคุณเป็นของฉันคนเดียว
129. บทที่ 129 เขาใส่ใจ ใส่ใจจนเสียสมาธิ
130. บทที่ 130 เขารู้หมดแล้วหรือ?
131. บทที่ 131 ทำไมถึงมักจะมีความมั่นใจเสมอ
132. บทที่ 132 เธอจะใจดีขนาดนี้?
133. บทที่ 133 ไม่ใช่ต้องการช่วยเขาหรือ?
134. บทที่ 134 ทุกอย่างจบลงแล้ว
135. บทที่ 135 เขาอนุญาตให้เธอตายหรือ?
136. บทที่ 136 เขาสูญเสียเธออย่างสิ้นเชิง
137. บทที่ 137 ชาลิณีจะล้มลงได้อย่างไร
138. บทที่ 138 ฉันยอมแพ้
139. บทที่ 139 เสียชีวิตเนื่องจากป่วย
140. บทที่ 140 เขาแค่อยากให้เธอมีชีวิตอยู่
141. บทที่ 141 แต่งงาน ชาตินี้ไม่มีทาง
142. บทที่ 142 ดึงดูดคนที่เขาต้องการหา
143. บทที่ 143 เธอกำลังดูเขาเป็นเรื่องขบขัน
144. บทที่ 144 จู่ ๆ ก็ไม่อยากปล่อยมือแล้ว
145. บทที่ 145 มองเขาเป็นคนธรรมดา
146. บทที่ 146 เกมเพิ่งจะเริ่มต้น
147. บทที่ 147 แพ้อย่างยอมรับ แม้กระทั่งรู้สึกเพลิดเพลิน
148. บทที่ 148 รอยร้าวคงอยู่ตลอดไป
149. บทที่ 149 แค่อยากมองเธอสักครั้ง
150. บทที่ 150 ผู้ชายคนนั้นคือใคร?
151. บทที่ 151 ชีวิตของฉันเป็นสิ่งที่ฉันต่อสู้มาเอง
152. บทที่ 152 จบเพียงเท่านี้
153. บทที่ 153 หล่อนมิได้ปฏิเสธเขาโดยสิ้นเชิง
154. บทที่ 154 เขาต่างหากคือคนที่ได้พบเธอเป็นคนแรก
155. บทที่ 155 ฉันจะเป็นอย่างไร ไม่เกี่ยวกับคุณ
156. บทที่ 156 ฉันไล่เขาไปแล้ว
157. บทที่ 157 ความทุ่มเทตลอดสามปี
158. บทที่ 158 เขาสกปรกเกินไป
159. บทที่ 159 ทุกอย่างผ่านไปแล้ว
160. บทที่ 160 อย่าฝืนตัวเองถึงขนาดนั้น
161. บทที่ 161 มีเหตุผลอะไรต้องช่วยเธอ
162. บทที่ 162 ไม่คำนึงถึงราคาใด ๆ
163. บทที่ 163 เธอยังมีชีวิตอยู่
164. บทที่ 164 เราหย่ากันแล้ว
165. บทที่ 165 จุดอ่อนที่ไม่มีวันกลับมาแก้ตัวได้
166. บทที่ 166 ตัวอย่างในทางลบ
167. บทที่ 167 คุณจะช่วยฉันอย่างไร
168. บทที่ 168 ฉันจะใจเย็นได้อย่างไร
169. บทที่ 169 อย่าทำให้อนาคตต้องสูญสลาย
170. บทที่ 170 ทวงคืนสิ่งที่เป็นของตัวเอง
ย่อ
ขยาย
