บทที่ 159 ทุกอย่างผ่านไปแล้ว

ความตระหนักรู้นี้ทำให้เขารู้สึกพ่ายแพ้ยิ่งกว่าความล้มเหลวทางธุรกิจใดๆ

ความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงซึมลึกออกมาจากกระดูกและเกาะกินไปทั้งร่าง

รัตติกาลเริ่มโรยตัวลงมา

อนันต์ยืนรออยู่หน้าประตูมาสามชั่วโมงแล้ว ทว่าภายในห้องกลับไร้ซึ่งความเคลื่อนไหวใดๆ

จวบจนกระทั่งกลางดึก บานประตูก็ถูกเปิดออก

ธนพลก้าวเดินออกมา

เ...