บทที่ 31 ใครแพ้ใครชนะกันแน่

หน้าห้องฉุกเฉิน ธนพลยืนพิงผนังด้วยท่าทีเคร่งขรึม ร่างสูงใหญ่ของเขาดึงดูดสายตาพยาบาลและญาติผู้ป่วยที่เดินผ่านไปมาให้ต้องเหลียวมอง

ตอนที่เขาอุ้มร่างเธอขึ้นมา หัวใจราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบรัดจนแทบหยุดเต้น เป็นครั้งแรกที่เขาเข้าใจความหมายของคำว่า “หวาดกลัว” อย่างแท้จริง

เขาคิดผิด...

ผิดมาตั้งแต่...