บทที่ 54 ความคิดถึงจนป่วย?

ชาลิณีเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง เบือนหน้าหนีไปอีกทาง ภายในท้องปั่นป่วนราวกับมีพายุโหมกระหน่ำ เพียงแค่ได้กลิ่นหอมเอียนๆ ของไขมันที่ลอยคลุ้ง ก็ทำให้เธอรู้สึกพะอืดพะอมจนแทบจะขย้อนของเก่าออกมา

ท่าทีต่อต้านของเธอเปรียบเสมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองเพลิงโทสะของธนพล

เขาโยนมีดและส้อมในมือทิ้งลงบนจาน เสียงโลหะกระท...