บทที่ 62 ธนพล คุณน่าสงสาร

ท่ามกลางความเงียบสงัดของรัตติกาล พยาบาลเวรดึกกำลังจดบันทึกข้อมูลชุดสุดท้ายลงในแฟ้ม ทันใดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยจากเครื่องมอนิเตอร์ข้างเตียงก็กรีดร้องขึ้นอย่างเกรี้ยวกราดและบาดแก้วหู

เธอเงยหน้าขวับขึ้นมอง จ้องเขม็งไปที่หน้าจอ เส้นกราฟสีเขียวที่บ่งบอกอัตราการเต้นของหัวใจกำลังเต้นระริกอย่างบ้าคลั่งราว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ