บทที่ 78 เธอจะต้องสิ้นหวังขนาดไหน

เขาหันขวับกลับมา นัยน์ตาแดงก่ำจ้องเขม็งไปยังพ่อบ้านที่เดินตามหลังมาติดๆ "ขยะในห้องนี้เมื่อเดือนกว่าๆ ก่อนล่ะ?"

พ่อบ้านตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัวท่าทีที่ดูคล้ายคนเสียสติของเจ้านาย ตอบตะกุกตะกักด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "นายท่านครับ... ขยะ... แม่บ้านเก็บทิ้งทุกวัน... ขน... ขนไปทิ้งนานแล้วครับ"

ขนไปทิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ