บทที่ 94 เธอไม่ได้อยู่คนเดียว

ธนพลไม่ได้หันกลับมา น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบประดุจน้ำแข็ง "วางไว้ตรงนั้นแหละ"

อริสาวางถ้วยซุปตุ๋นลงบนโต๊ะรับแขก ก่อนจะเดินอ้อมไปด้านหลังของเขา เธอค่อยๆ เอื้อมมือออกไปหมายจะช่วยนวดคลายกล้ามเนื้อไหล่ที่เกร็งเขม็งให้ แต่ทว่ายังไม่ทันที่ปลายนิ้วจะได้สัมผัส เขาก็เบี่ยงตัวหลบวูบ

ธนพลหันกลับมา สายตาคมกริ...