บทที่ 20 รุมทึ้ง

ลีโอเนลลืมตาขึ้นท่ามกลางความมืดสลัวภายในถ้ำ จมูกโด่งเป็นสันรับรู้ได้ถึงกลิ่นคาวปนหวานที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ อีกทั้งร่างกายยังรู้สึกหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยก้อนหินขนาดใหญ่ หากแต่สิ่งที่ถ่วงจริงๆคือท้องที่บวมโตและเต็มไปด้วยไข่เอเลี่ยนนับสิบฟองที่ดิ้นดุ๊กดิ๊กในครรภ์ของเขา

“แม่งเอ๊ย…กูเป็นทหารไม่ใช่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ