บทที่ 22 ออกไข่

“อึก…เชี่ยแม่งงงงงง!! กูปวดท้องจะแตกอยู่แล้ว...เว้ยยยยย!!”

สิ้นเสียงกรีดร้องโหยหวน เหล่าพ่อันธุ์ก็ก้มมองร่างหอบสั่นอย่างพร้อมเพรียง ดวงตาสีทองสว่างวาบเเต่ก็เเฝงไปด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด

“มึง!...พวกมึงบอกกูมาดิ๊ เพิ่งผ่านมาแค่ไม่กี่วันเองนะเว้ย! ทำไมกูต้องมานอนปวดท้องบัดซบเเบบนี้ด้วยวะ!?”

ร่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ