บทที่ 7 พวกเราเลือกเจ้า(2)
“นั่นคือสารเร่งการสร้างโพรงมดลูก นอกจากช่วยให้เจ้าอิ่ม ยังมีประโยชน์ต่อระบบสืบพันธุ์”
“อะ อะไรนะ?”
เขาเบิกตากว้างราวกับเห็นผี ร่างของเขาสั่นสะท้านจนต้องกอดตัวเองเอาไว้แน่น กล้ามเนื้อต้นขาเริ่มหดตัวเป็นจังหวะแปลกๆ ท้องน้อยก็รู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นเรื่อยๆ ราวกับมีอะไรบางอย่างคืบคลานอยู่ข้างใน
เเละเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆ ก็สบตาเข้ากับหนึ่งในพ่อพันธุ์ที่ก้มมองมาด้วยสายตา…ห่วงใย?
“อย่ามาทำหน้าเป็นห่วงกูนะ มึงนั่นแหละตัวดี! กูโดนเลียจนน้ำตาไหลไปกี่รอบก็ไม่รู้! แล้วนี่อะไร…จะแตะตรงนั้นอีกแล้วเหรอ!? กูจำได้ว่าก่อนหน้านี้ก็โดนพวกมึงเลียจนก้นกูบิดเป็นเลขเเปดไปเเล้วทีนึง พอเลย….”
เขาเหลือบมองร่างสูงใหญ่ทั้งเจ็ดด้วยสายตาหวาดระเเวง เเต่นอกจากพวกมันจะเอียงหน้าพร้อมกันเเล้ว ยังพูดประโยคที่ทำให้เขารู้สึกปวดหัวจนอยากกรีดร้องออกมาดังๆ
“การตรวจสอบขั้นสุดท้ายกำลังจะเริ่มขึ้น ขอความร่วมมือจากแม่พันธุ์ในการเปิดสะโพก”
โอ้โห…พูดออกมาได้อย่างหน้าด้านๆ
“มึงพูดเหมือนจะขอความร่วมมือ แต่มึงจะจับกูแหกขาอยู่แล้ว! เอาสิ! มาเลย! ถ้าไม่กลัวโดนกูถีบยอดหน้าก็เข้ามาเลย…”
พ่อพันธุ์ตัวหนึ่งโน้มลงมาพร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่ค่อยๆ ลูบแผ่นอกเเละกล้ามเป็นมัดๆ ของเขา เลยมายังท้องน้อยหดเกร็งจนถึงความเป็นชายที่ผงาดง้ำราวกับชื่นชอบในสัมผัสของอีกฝ่าย
บ้าน่า…ทำไมเขาถึงไม่ปัดมือของมันทิ้งไปหล่ะ? เเถมยังปล่อยให้มันกดร่างของเขาให้นอนราบกับรัง จับขาสองข้างตั้งชัน เเละ…ใช้นิ้วเขี่ยๆ ปากถ้ำจนสติเเทบหลุด
“อย่ามาแตะนะ…อย่ามาแตะนะเว้ย…โอ๊ยยยยยย~!”
ทันทีที่ปลายนิ้วกดลงเบาๆ ร่างของลีโอเนลก็สะดุ้งวาบเหมือนถูกไฟช็อต น้ำเสียงที่เปล่งออกมาเต็มไปด้วยความสุขสมระคนเจ็บปวดจนเเยกไม่ออก กล้ามเนื้อทุกมัดเกร็งแน่นในขณะที่บริเวณนั้นขมิบตอบรับจนถี่ยิบ
“โอ๊ย!…เล็บของพวกมึงบาดตูดกูหมดเเล้ว เเม่งเอ๊ยยยยย…”
เขาดิ้นพล่านเมื่อถูกเล็บที่ทั้งคมเเละยาวของพวกมันครูดเข้ากับผนังถ้ำจนเลือดซิบ ยิ่งมันชักนิ้วเข้าออกกลิ่นคาวเลือดก็ยิ่งคาวคลุ้งจนรู้สึกหายใจลำบาก เเต่ให้ตายเถอะ! ท่ามกลางความเจ็บปวดก็ยังมีความเสียวซ่านจนสะโพกของเขากระตุกเป็นจังหวะ
“อืม…โพรงมดลูกใกล้เสร็จสมบูรณ์ ปฏิกิริยาตอบสนองดีเยี่ยม ร่างกายเเข็งเเรงทนทานเหมาะเเก่การกระเเทก”
ลีโอเนลอยากยกมือขึ้นมาฟาดปากพวกมันให้เเตก เเต่เรี่ยวเเรงของเขากลับถูกสูบออกไปจนรู้สึกอ่อนล้า มือไม้สองข้างจิกเกร็งจนรังไหมบางส่วนขาดกระจุย ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะเเหงนขึ้นเล็กน้อย เเล้วส่งเสียงครางผะเเผ่วออกมาไม่หยุด
“การผสมข้ามสายพันธุ์จะเริ่มในอีกไม่นาน”
“ไม่ ไม่เอานะ กูไม่อยากเป็นแม่ของลูกใครทั้งนั้น โดยเฉพาะลูกของสัตว์ประหลาดที่มีลิ้นยาวยิ่งกว่างูเหลือมแบบพวกมึง!!”
“หากแม่พันธุ์พร้อมแล้ว เราจะเริ่มการสอดใส่สารพันธุกรรม เจ้าพร้อมหรือไม่?”
เขาอ้าปากค้างเมื่อมันถามออกมาด้วยน้ำเสียงระรื่น ทำให้ใบหน้าของเขารู้สึกร้อนผ่าวจนถึงใบหู ก่อนกระถดถอยหลังเเล้วตะโกนออกมาเสียงดังสนั่น
“ไม่โว้ยยยยยยยยยยยยยย!!!”
ในตอนนี้เขาไม่สนเกียรติของทหารอะไรทั้งสิ้น เพราะเเค่เอาตัวรอดไปวันๆ ยังยาก เเต่นี่เขาจะต้องถูกทะลวงร่างด้วยท่อนซุงขนาดมหึมา บอกเลยว่าเขาทำใจไม่ได้จริงๆ
ให้ตายเถอะ! ใครก็ได้ช่วยเอาไม้ฟาดหัวของเขาให้ตายๆ ไปที
เเม้ว่าเขาจะกรีดร้องจนคอเเทบเเตก เเต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้นเงื้อมมือของเอเลี่ยนมหาประลัยอยู่ดี เเละยิ่งไปกว่านั้นคือร่างกายของเขามันร้อนขึ้นเรื่อยๆ ช่องทางด้านหลังที่อาบไปด้วยเลือดก็ถูกเเทนที่ด้วยน้ำเมือกเหนียวเหนอะ
“ปล่อยกู…ปล่อยกูสิวะไอ้พวกหน้าเหียก!!”
เขาดิ้นพราดๆ เมื่อถูกจับคว่ำหน้ากับพื้นรังหนานุ่ม เรียวขาสองข้างถูกจับถ่างออกจนเห็นช่องทางรักสีหวาน ขณะที่ต้นขาตึงเเน่นกำลังสั่นระริกเพราะความรู้สึกประหลาดเเผ่ซ่านไปทุกอณูพื้นผิว
โอย...เขาหายใจไม่ทันแล้ว
“พวกมึง…อย่าแม้แต่จะคิดนะเว้ย กูยังไม่ได้อนุญาต!”
เสียงสบถฟังดูสิ้นหวังมากกว่าทุกครั้ง หากเเต่ใบหน้าหล่อเหลากลับเเต่งเเต้มไปด้วยความเคอะเขินอย่างเห็นได้ชัด
เเละในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานนั่นเอง…ลิ้นยาวๆ ก็เลื้อยขึ้นมายังบั้นท้ายตึงเเน่น เอเลี่ยนเจ็ดตัวขยับเข้ามาใกล้เหมือนต้องการสิงสู่จนเขารู้สึกหวาดหวั่น
“เหี้ย…อย่าเข้ามานะ…ไอ้พวกบ้ากาม…มะ ไม่เอา อย่าแหก…!”
ลมหายใจสะดุดเมื่อลิ้นร้อนๆ แตะลงบนปากทางถ้ำน้อยของเขาอย่างแผ่วเบา ลากยาวอย่างเชื่องช้าไปตามแนวร่องเนื้อจนเขาเกร็งตัวแน่น
“อ๊าาาา! แม่ง! กูบอกว่าอย่าเลียไงวะ!”
ครืดดดด~!!
เขากระชากเสียงเพื่อหวังให้พวกมันหวาดกลัว แต่สิ่งที่ได้คือเสียงครางต่ำจากพ่อพันธุ์รูปร่างสูงใหญ่ราวกับยักษ์ พร้อมทั้งบีบวงเข้ามาใกล้จนเขามองเห็นเเต่กล้ามขาเป็นมัดๆ เเละกรงเล็บเเหลมคม
“กล้ามเนื้อเเละอุ้งเชิงกรานได้รับการดูเเลอย่างดี สามารถรองรับไข่เเละน้ำเชื้อได้ปริมาณมาก”
“เเท่งสืบพันธุ์มีสารคัดหลั่งรสชาติหอมหวาน เเสดงถึงความพรั่งพร้อมในการสืบพันธุ์”
“รูทวารสามารถยืดหยุ่นได้ดี กล้ามเนื้อบีบรัดเเน่น เเละโพรงมดลูกสมบูรณ์เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์”
เขาเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยยามพวกมันละเลงลิ้นไปตามสะโพกเเละต้นขาของเขาอย่างจาบจ้วง พร้อมทั้งส่งเสียงครางต่ำราวกับบริกรรมคาถาบางอย่างจนน่าขนลุก
“มะ ไม่ไหว…กู…จะไม่…อ๊าาาาา!”
เขาเผลอส่งเสียงครางกระเส่าออกมาด้วยความเสียวสุดขีด รับรู้ได้ถึงเรียวลิ้นยาวที่ทะลวงเข้ามาด้านในอย่างช้าๆ ความหนืดเเละเเรงขับภายในทำให้ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างหนัก
“อื้ออออ…พะ พวกมึง…มึงเอาอะไรเข้ามาในตัวกูวะ อ๊าาาาส์!”
มือไม้ของเขาจิกเกร็งเเละเม็ดเหงื่อไหลซึมออกมาตามผิวหนัง พร้อมทั้งกลั้นเสียงครางพะเเผ่วจนหยาดน้ำตาไหลพราก
