บทที่ 17 สายเปย์แห่งไร่จันทรัช

“คุงย่าของหนู” ทิวาเข้ามากอดขาคนเป็นย่า

“ทิวา ตื่นแล้วเหรอลูก” เช้านี้ของจอมสดใสกว่าทุกวัน เพราะมีเสียงออดอ้อนของเด็กหญิงตัวน้อย

“หนูตื่งแย้วค่ะ ยดไย” จอมอุ้มหลานสาวขึ้นมาหอมแก้มอย่างชุ่มชื่นหัวใจ ทิวาก็หอมแก้มคนเป็นย่าตอบ ก่อนจะชี้ไปยังรถกระบะตู้ทึบที่กำลังขับถอยเข้ามา

“รถมาส่งของให้ทิวาค่ะ”

“ของหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ