บทที่ 58 เฮียปลี

“ฉีหมอยของหนู” ทิวาป้องปากเรียกเจ้าลูกช้างแสนรู้ ไม่ใช่คนที่คิดถึง เจ้าศรีมอยก็คิดถึงเจ้านายตัวน้อยของมันมากเช่นกัน

ความดีใจมาพร้อมกับความซุ่มซ่าม เจ้าศรีมอยก้าวข้ามขอนไม้ไม่พ้น ทำให้มันล้มกลิ้งไม่เป็นท่า

“โอ๊ยศรีมอย จะรีบไปไหน” กุลขำหลานสาวกับเจ้าลูกช้าง ทิวาวิ่งไล่คว้า ก่อนจะลงไปนั่งพับเพียบ เพียง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ