บทที่ 63 อดทนคือคำตอบ

“คุงปู่ของหนู” ทิวาตื่นขึ้นมานั่งทั้งที่ลืมตาแทบไม่ขึ้น ด้วยเมื่อคืนนอนดึก เห็นภาพลางๆ แต่ก็จำได้ว่าเป็นใคร ชูสองแขนให้คนเป็นปู่อุ้ม

“เพิ่งจะหกโมงเอง ทำไมตื่นเร็วครับ” จากที่ตั้งใจจะไปอาบน้ำ ศิราพาดผ้าขนหนูกับพนักเก้าอี้ แล้วเข้าไปอุ้มหลานสาว

“หนูตื่งเอง หนูไม่อยากตื่ง หนูง่วงนอง” ทิวาซบบ่าคนเป็นปู่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ