บทที่ 33 ปัจฉิมบท

แต่เช้ามาดูเหมือนว่าจะผิดคาด เมื่ออาการของเดือนฉายดีขึ้นแต่กลับกลายเป็นทินกรเสียเองที่อ้วกแตกอ้วกแตน เวียนหัวโลกหมุนไปหมด คนตัวเล็กพยุงคนพี่ออกมาจากห้องน้ำแล้วพามาที่เตียง

"ไหวไหมครับ" เดือนฉายเอ่ยถามเสียงอ่อน จู่ ๆ ทำไมดันสลับกันเสียอย่างนั้น ทินกรนั่งหอบ แขนก็คอยโอบน้องเอาไว้หลวม ๆ เขาไม่เข้าใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ