บทที่ 22 ไม่รู้จริงๆหรอว่าคิดยังไง

หลังจากกลับมาถึงห้อง อลิซก็นอนนิ่งเงียบอยู่บนเตียง ความเครียดเริ่มถาโถมเข้ามาจนทำให้รู้สึกอึดอัด เธอสับสนกับทุกสิ่งทุกอย่างที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้

แกร๊ก..

เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้น ทำให้คนที่นอนนิ่งไม่ไหวติงได้สติขึ้นมา ก่อนจะหันไปมองร่างใหญ่ที่ยืนจ้องเขม็งอยู่หน้าประตู

“ออกมากินข้าว ฉันทำกับข้าวไ...