บทที่ 25 ทำไมต้องเป็นมัน

“อื้อ”

แขนแกร่งเข้าสวมกอดจากทางด้านหลัง ขณะคนตัวเล็กกำลังหลับอยู่ ใบหน้าหล่อซุกอยู่กับซอกคอหอมกรุ่น ฮาชิรู้สึกหลงใหลทุกครั้งเวลาได้อยู่ใกล้กับร่างเล็ก

เขาพรมจูบตั้งแต่ใบหู ค่อยๆเลื่อนต่ำลงมาถึงซอกคอ แล้วบดจูบแผ่วเบาจนกว่าจะพอใจ ฮาชิทำแบบนั้นซ้ำๆจนทำให้คนตัวเล็กที่หลับอยู่เริ่มประท้วง

“อื้อ ขอนอน”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ