บทที่ 100 ตอนที่ 100

“พ…พ…พี่ไรอัน รุ้งทรมานเหลือเกิน” ทอรุ้งละปากจากหมอนที่กัดเอาไว้ เฉลยความรู้สึกของตนออกมา ละทิ้งความอาย เรียกร้องหาตัวตนของเขาอย่างไม่กระดาก

ทว่าไรอันหาได้หยุดทรมานเธอไม่

“คนใจร้าย.....จะมรมานเมียไปถึงไหน?” ทอรุ้งส่ายหน้าไปมาอย่างไม่ห่วงสวย สะบัดเรือนผมยาวสยายปานว่าร่างกายกำลังจะแตกออกเป็นเสี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ