บทที่ 14 ตอนที่ 14

ภายหลังจากหมดชั่วโมงเรียน ภายใต้ร่มเงาของต้นเฟื่องฟ้าสีชมพูบานเย็นที่อวดดอกละลานตาทั้งที่อยู่บนต้นและที่ร่วงระลงมากองเกลื่อนอยู่เต็มพื้น  

ทอรุ้งนั่งทอดสายตา เหม่อมองไปที่ประตูทางเข้าด้านหน้าของมหาวิทยาลัยด้วยอาการครุ่นคิดและรอคอย...คอยคนที่สัญญาเอาไว้ว่าจะมารับในเย็นวันนี้

“รุ้ง...จะไปด้วยกันไหม”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ