บทที่ 3 ตอนที่ 1: แขกไม่ได้รับเชิญ

ตอนที่ 1: แขกไม่ได้รับเชิญ

เสียงครางต่ำด้วยความพึงพอใจลึกในลำคอของชายหนุ่ม ดังสะท้อนก้องอยู่บนเตียงหลังใหญ่ภายในห้องนอนส่วนตัวอันเงียบสงัด อุ้งมือหนาจับยึดมั่นเข้าที่สะโพกสอบของร่างหนุ่มแน่นเบื้องหน้า ซึ่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อสวยงามไม่ต่างจากสรีระของเขาเท่าใดนัก บัดนี้เรือนร่างนุ่มหยุ่นกำลังอยู่ในท่าคลานเข่าหมอบโก้งโค้ง แอ่นบั้นท้ายกลมกลึงนวลตามาให้คนตัวโตได้ขยับสวนบั้นเอวเข้าใส่ชนิดไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แม้ว่าตามกรอบหน้าหล่อเหลาในยามนี้จะชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อกาฬก็ตาม

"อื้มม... เสียว คุณรัดหัวผมแน่นมากเลยอลิซ เสียวสุด ๆ"

ผู้เป็นนายใหญ่ของบ้านครวญครางเสียงกระเส่าพลางหลับตาพริ้ม ละเลียดชิมความสุขสมในห้วงอารมณ์รัก ขณะที่ร่างบางตรงหน้ายังคงนิ่งสนิทในท่าเดิม ไร้ซึ่งจังหวะขยับตอบรับหรือเสียงสะอื้นไห้ดั่งเช่นมนุษย์ทั่วไป กระนั้นคนใต้ร่างก็หาได้นำพาไม่ ชายหนุ่มยังคงตั้งหน้าตั้งตาโหมรัวจังหวะพิศวาสลงไปอย่างต่อเนื่อง ร่างสูงใหญ่โน้มทิ้งน้ำหนักกดทับลงกับแผ่นหลังเปลือยเปล่า พลางซุกไซ้พรมจูบดูดดุนไปตามผิวขาวเนียนเย้ายวนใจด้วยแรงอารมณ์ที่ค่อนข้างหนักหน่วง ทว่าแปลกนัก... ต่อให้เขาจะออกแรงเค้นคลึงหรือฝากรอยรักมากมายเพียงใด ผิวเนื้อนั้นกลับไร้ซึ่งรอยแดงช้ำใด ๆ ปรากฏขึ้นเลย มือหนาเลื้อยลงไปโอบอุ้มบีบเค้นทรวงอกนุ่มมือ บดขยี้ตามแรงอารมณ์ดิบรับกับจังหวะการอัดกระแทกบั้นเอวได้อย่างลงตัวพอดิบพอดี

"ซีดส์... อลิซ เรามาเปลี่ยนท่ากันดีกว่านะที่รัก ผมอยากมองตาคุณไปด้วยเวลากระแทกเอวใส่คุณ"

เด็กหนุ่มที่เขาเอ่ยเรียกนามว่าอลิซยังคงเงียบงันเช่นเคย ทว่าคนตัวโตย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจว่ามันต้องเป็นเช่นนั้น อุ้งมือหนาจับรั้งร่างที่เล็กกว่าเล็กน้อยให้พลิกหงาย อวดหน้าท้องแบนราบและมัดกล้ามเรียงตัวสวยรับกับยอดอกสีระเรื่อ โดยที่แกนกายเขื่องยังคงสอดลึกคาแช่อยู่ภายใน ตุ๊กตาหนุ่มหน้าหวานสวย ดวงตากลมโตนอนนิ่งปล่อยให้อีกฝ่ายจัดท่าทางตามใจชอบ เรียวขาทั้งสองข้างถูกจัดให้ตั้งชันขึ้นเป็นรูปตัววีชี้ฟ้า ในขณะที่ข้อมือทั้งสองข้างถูกรวบตรึงไว้เหนือศีรษะ ดวงตาน่ามองคู่นั้นยังคงเบิกโพลงนิ่งสนิท ทว่ากลับทำให้ชายหนุ่มยกยิ้มออกมาอย่างถูกอกถูกใจ

"แบบนี้สิเด็กดีของผม ไม่เรื่องมาก ไม่โวยวาย ตามใจผมทุกอย่าง"

กระแสเสียงพึงพอใจดังกระซิบแผ่ว พร้อมกับอุ้งมือหนาที่เริ่มบีบเค้นแก้มเนียนให้ริมฝีปากอิ่มเผยอออกกว้าง เพื่อที่เขาจะได้ฉกชิมความอวบอิ่มชุ่มฉ่ำนั้นได้ถนัดถี่ และเขาก็ยังคงดำดิ่งสู่ความสำราญอันเป็นที่สุด แม้จะสอดแทรกลิ้นร้อนเข้าไปแล้วไร้ซึ่งการตอบสนองเกี่ยวรัดกลับมาก็ตามที เพราะนี่คือเรื่องแสนปกติธรรมดาของเขา... ตามวิถีระบายอารมณ์กับตุ๊กตายางนั่นเอง

.

ในห้วงเวลาเดียวกันกับที่ชายหนุ่มกำลังหาความสำราญจากรักจำลองกับคู่ขาตัวโปรดอยู่นั้น บริเวณข้างตัวบ้านอันเป็นพื้นที่จอดรถประจำ แลเห็นร่างโปร่งแสงของชายหนุ่มตนหนึ่งกำลังก้าวเดินด้วยความเร็วที่เหนือล้ำกว่ามนุษย์มนา วิญญาณตนนี้เดี๋ยวไปปรากฏตัวตรงจุดนั้น ทีไปโผล่ตรงจุดนี้อยู่นอกตัวอาคาร ราวกับกำลังสับสนและไม่แน่ใจในสิ่งใดบางอย่าง

"มาแล้วก็เข้ามาเสียเถิด เข้ามาหาคนที่จักช่วยเอ็งได้"

น้ำเสียงอบอุ่นสายหนึ่งที่ดังแว่วมาจากทางประตูกระจกหน้าบ้าน เรียกความสนใจให้ร่างโปร่งแสงของเด็กหนุ่มหันขวับไปมองด้วยความฉงนฉายชัดบนใบหน้า ก่อนจะได้พบกับชายชราท่าทางใจดีผู้มีเรือนผมขาวโพลนไม่เหลือสีดำเลยแม้แต่เส้นเดียว ในชุดนุ่งขาวห่มขาวกำลังส่งรอยยิ้มละมุนมาให้

"ท่านให้กระผมเข้าไปได้หรือครับ"

"ก็เพราะเป็นเจ้าอย่างไรเล่า เข้ามาเถิด แต่อย่าก่อเรื่องเป็นอันขาด"

ผู้อาวุโสเอ่ยทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้นก่อนจะค่อย ๆ เลือนหายไปกับตา โดยไม่เปิดโอกาสให้ผีหนุ่มได้เอ่ยปากซักถามสิ่งใดต่อ ทันใดนั้น รอบกายของดวงวิญญาณเร่ร่อนก็พลันบังเกิดแสงสว่างวาบประหลาดสายหนึ่งขึ้นมาโอบล้อม

แสงสว่างเจิดจ้าชวนแสบตาเหนือธรรมชาติ นำพาร่างโปร่งแสงมาหยุดยืนอยู่หน้าบานประตูที่ปิดสนิทของห้องนอนห้องหนึ่ง ท่ามกลางความงุนงงสงสัยที่ก่อตัวขึ้นในใจ ทว่าวิญญาณหนุ่มเลือกที่จะสลัดความลึกลับนั้นทิ้งไปทันที เมื่อใบหูได้ยินเสียงครวญครางแปลกประหลาดดังลอดออกมาจากด้านใน ร่างโปร่งบางตัดสินใจก้าวเท้าทะลุผ่านบานประตูไม้นั้นเข้าไปอย่างง่ายดาย... ตามวิถีของสิ่งเหนือธรรมชาติที่ผู้คนขนานนามว่า 'วิญญาณ'