บทที่ 7 ตอนที่ 5: แรร์ไอเทม

ตอนที่ 5: แรร์ไอเทม

อลิซซาเบธคือตัวตนพิเศษที่หาได้ยากยิ่ง และมูลค่าราคาเกือบครึ่งล้านบาทของเขานั้นไม่ใช่เรื่องเกินจริงแต่อย่างใด ตุ๊กตาตัวนี้ถูกสั่งทำพิเศษด้วยวัสดุเนื้อยางซิลิโคนเหลวที่อ่อนนุ่มเป็นพิเศษนำเข้าจากประเทศฝรั่งเศส ซึ่งแน่นอนว่าเหมือนกับทุกสิ่งบนโลกที่มีการแบ่งเกรดคุณภาพ ยางซิลิโคนพิเศษที่นำมาสร้างสรรค์สรีระของอลิซนั้นขึ้นชื่อเลื่องลือในเรื่องของความทนทาน ความยืดหยุ่นที่เหนือชั้น และมีความเสถียรทางเคมีขั้นสูง ทนทานต่ออุณหภูมิความร้อนและสารคัดหลั่ง อีกทั้งยังเป็นวัสดุที่ไร้สารพิษ ไร้กลิ่นอับ และทนทานต่อการเสื่อมสภาพตามกาลเวลา

ด้วยเหตุนี้ อลิซจึงมีผิวสัมผัสที่เนียนนุ่มจนน่าอัศจรรย์ มอบความรู้สึกละมุนมือยามบดเบียดร่างกายเข้าหา ราวกับกำลังสัมผัสเนื้อหนังมังสาของมนุษย์จริง ๆ ไม่มีผิดเพี้ยน ยิ่งไปกว่านั้น ส่วนช่องปากยังถูกออกแบบมาให้มีความยืดหยุ่นสูง สามารถโอบรับและครอบอมความแข็งแกร่งของบุรุษเพศเข้าไปได้จนสุดความยาวมิดลำ และที่สำคัญที่สุด... อลิซซาเบธคือ 'ตุ๊กตายางเพศชาย' ที่ต้องสั่งทำพิเศษ (Custom-made) เท่านั้น! ซึ่งนั่นนับว่าเป็นโชคดีมหาศาลของดวงวิญญาณโปร่งแสงที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้ เพราะเขาได้ครอบครองร่าง 'แรร์ไอเทม' ระดับตำนานเข้าโดยไม่รู้ตัว

"ไม่เป็นไรครับผมสั่งไว้ก่อน เดี๋ยวผมโอนจ่ายเต็มจำนวนให้เลย... หวังว่าพลังของเงินจะช่วยย่นระยะเวลาการผลิตให้ผมได้บ้างนะครับ" แทนคุณกรอกเสียงกลับไปปลายสายด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยไม่ต่างจากตอนแรก

"ยินดีอย่างยิ่งครับ! สมแล้วที่เป็นลูกค้าระดับพิเศษสุดของเรา ไม่เคยทำให้ผิดหวังจริง ๆ"

ปลายสายที่อยู่ห่างไกลออกไปอีกฟากฝั่งมหาสมุทรตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นและนอบน้อมทันที ก่อนจะรีบตัดบทสนทนาเพื่อส่งคำสั่งซื้อนี้เข้าสู่กระบวนการผลิต 'เมียคนใหม่' ให้แก่ลูกค้ากระเป๋าหนักในทันที

.

ตกเย็นวันนั้น...

ประธานหนุ่มผู้เพิ่งเจียดเงินกำไรทั้งเดือนโอนข้ามประเทศเพื่อซื้อเมียคนใหม่ ก็เดินทางกลับมาถึงบ้านและใช้ชีวิตตามปกติ สิ่งแรกที่เขาทำหลังจากก้าวเท้าเข้ามาในบ้านคือพุ่งตรงไปยังห้องนอนชั้นสองของตัวเอง เพื่อเข้าไปทักทายภรรยาสุดที่รักเหมือนเช่นทุกวัน

"ที่รัก... คิดถึงจังเลยครับ"

น้ำเสียงออดอ้อนระคนโหยหาของคนตัวโตดังขึ้น พร้อมกับวงแขนแกร่งที่โผเข้ากอดรัดเรือนร่างนุ่มหยุ่นของตุ๊กตาเมียรักเอาไว้แน่นอย่างแสนรัก ทว่าชายหนุ่มกลับไม่ได้สังเกตเลยสักนิดว่า อลิซซาเบธในอ้อมกอดกำลังขยับเปลือกตาขึ้นลงถี่ ๆ ราวกับกำลังพยายามรวบรวมสติจากการถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน

"หืม... ว่าไงนะครับ? ที่รักก็คิดถึงผมเหมือนกันเหรอ"

‘ใครไปบอกตอนไหนกันล่ะนั่น!’

ผีหนุ่มร้องประท้วงเสียงหลงอยู่ในใจ ทว่าเนื้อแท้ภายนอกยังคงจำต้องสะกดกลั้นอารมณ์และทำตัวให้กลมกลืนเป็นตุ๊กตาอลิซซาเบธผู้แน่นิ่งให้ได้มากที่สุด เพื่อไม่ให้ชายหนุ่มจับได้และตื่นกลัวจนต้องแล่นไปหาหมอผีมาขับไล่เขาให้วุ่นวายอีก ทว่าความพยายามสะกดกลั้นของดวงวิญญาณขี้เล่นกลับต้องเพิ่มกำลังรบขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ เมื่อคนตัวโตที่เพิ่งกลับเข้าบ้านมาหมาด ๆ เริ่มเปลี่ยนจากสวมกอดธรรมดา เป็นการลูบไล้ฝ่ามือร้อนผ่าวไปตามส่วนสัดส่วนโค้งเว้าของร่างซิลิโคนในอ้อมแขน

"อื้ม... ยังตัวหอมเหมือนเดิมเลยนะ"

แทนคุณพึมพำเสียงแหบพร่า ขณะที่จังหวะการเล้าโลมเริ่มเลื้อยต่ำลงเรื่อย ๆ ริมฝีปากอุ่นร้อนซุกไซ้จากซอกคอขาวลามลงสู่ทรวงอกแกร่งนุ่มมือ ซึ่งเริ่มเปิดเปลือยออกจากการถูกดึงรั้งชุดนอนผ้าบางเบาที่ปกติก็แทบจะปิดบังอะไรไม่มิดอยู่แล้วให้พ้นทาง

และเพราะเจ้าของบ้านกำลังมัวเมาอยู่กับการซุกไซ้บดจูบยอดอกอวบอิ่มของเมียซิลิโคนอย่างรัญจวนใจ จึงไม่ได้เหลือบสายตาขึ้นมองเลยว่าอลิซซาเบธของเขาในเวลานี้กำลังขมวดคิ้ว หลับตาพริ้มพลางเม้มริมฝีปากแน่น เพื่อกักเก็บเสียงครางหวานหูไม่ให้เล็ดลอดออกมาจากการปลุกเร้าอันเร่าร้อน

"หวานจัง... คุณทำผมปวดแกนกายไปหมดแล้วนะอลิซ เพราะฉะนั้นคุณต้องรับผิดชอบซะดี ๆ"

แทนคุณเอ่ยด้วยรอยยิ้มชวนใจสั่น (ซึ่งส่งผลให้ผีหนุ่มผู้ไร้ก้อนเนื้อหัวใจพลอยรู้สึกวูบวาบตามไปด้วย) ร่างสูงยืดตัวขึ้นเต็มความสูง ก่อนจะรีบร้อนปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนเองออกจนเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่ำสันในนาทีต่อมา

"ทำให้ผมหน่อยนะที่รัก"

น้ำเสียงทุ้มพร่าเต็มไปด้วยความทรมานจากแรงอารมณ์เอ่ยชิดริมฝีปากอิ่ม ชายหนุ่มเคลื่อนกายมาหยุดยืนเบื้องหน้าตุ๊กตาตัวโปรด มือหนาข้างหนึ่งกุมแกนกายใหญ่โตที่กำลังชูชัน ขยับรูดรั้งสองสามทีเพื่อเปิดทาง ขณะที่มืออีกข้างเอื้อมไปบีบแก้มเนียนทั้งสองข้างของเมียรักอย่างเบามือ บังคับให้ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอออก ก่อนที่ความแข็งตึงอวบใหญ่จะสอดแทรกลึกเข้าไปทีเดียวจนมิดลำ โดยไม่ได้สนใจเลยว่าความยาวของมันจะทิ่มแทงลึกไปถึงส่วนคอหอยของร่างซิลิโคนหรือไม่

‘อ๊อก อ๊อก อื้อ...’

วิญญาณหนุ่มในร่างของเล่นได้แต่ครางประท้วงเบา ๆ อยู่ในใจกับความเอาแต่ใจทิ่มแทงกันอย่างกะทันหัน ทว่ากลิ่นอายบุรุษเพศและรสสัมผัสร้อนผ่าวจากท่อนเอ็นของชายหนุ่ม นับเป็นครั้งแรกตั้งแต่วายชนม์กลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนที่ชวนให้ตื่นตัวระคนมีอารมณ์ร่วมอย่างช่วยไม่ได้

ความสอดประสานที่กำลังขยับเข้าออกในโพรงปากละมุน บวกกับหยาดน้ำปริ่มใสลื่นจากส่วนยอด ยิ่งกระตุ้นให้ผีน้อยเริ่มสูญเสียการควบคุมความต้องการของตนเอง เรียวลิ้นเสมือนที่ปกติควรจะวางแน่นิ่งอยู่เฉย กลับเริ่มกระดกรัว สอดรับและตวัดเลียท่อนลำเขื่องอย่างลืมตัว

หากเป็นแต่ก่อน แทนคุณที่กำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงกามารมณ์คงไม่ได้เอะใจหรือรู้สึกถึงการตอบสนองอันแปลกประหลาดของภรรยาจำเป็นตัวนี้ ทว่าท่วงทำนองลึกลับก่อนหน้ายังคงตกค้างอยู่ในความรู้สึก ชายหนุ่มเริ่มรับรู้ได้ถึงความผิดปกติอันเด่นชัดของอลิซซาเบธ

คนตัวโตพยายามข่มกลืนความกลัวเอาไว้ในอก กลั้นใจก้มลงมองดูส่วนล่างของตนเอง และภาพที่ปรากฏก็ทำเอาลมหายใจแทบหยุดชะงัก! อลิซในเวลานี้กำลังปรือตานวลเชื่อม หลับตาพริ้มพลางดูดกลืนแกนกายของเขาอย่างเอร็ดอร่อย ปากอิ่มขยับผลุบเข้าออก รูดรั้งท่อนเอ็นร้อนผ่าวเป็นจังหวะจะโคน โดยที่มือของเขาไม่ได้จับหัวหรือขยับโยกเยกตัวเธอเหมือนทุกครั้งเลยสักนิด!

"เฮ้ย!"

ชายหนุ่มร้องลั่นพร้อมกับกระโดดถอยหนีสุดตัว ส่งผลให้ท่อนเอ็นที่กำลังถูกปากกระจับดูดรัดอย่างเสน่หาหลุดพรวดออกมาอย่างกะทันหัน จนเกิดเสียงดัง ‘บล๊วบ!’ ตามแรงดันอากาศที่ถูกอัดแน่น สายตาของนักบริหารหนุ่มสั่นระริก ยามจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา อลิซซาเบธในเวลานี้กำลังกะพริบตาถี่ ๆ จ้องมองเขากลับมาด้วยความงุนงงชวนเอ็นดู

ต่างจากคนตัวโตที่ตกใจจน... จะว่าอย่างไรดีล่ะ หากเป็นคำพูดติดปากแถวบ้าน ก็คงต้องบอกว่าตกใจจนหนอนน้อยหดหายกลายเป็นศูนย์ น่าจะเป็นคำอธิบายสถานการณ์วิกฤตของแทนคุณในตอนนี้ได้ดีที่สุด!

"เหี้ยอะไรวะเนี่ย!"