บทที่ 30 บทที่30.นิ่มรักเฮียนะ

เช้าวันต่อมา

แสงแดดรลอดผ่านหน้าต่างทำให้นุ่มนิ่มลืมตาตื่นขึ้น ยิ่งมองเห็นใบหน้าผู้ชายที่ชอบนอนอยู่ใกล้ๆ หัวใจยิ่งสั่นไหว มือเรียวยกขึ้นมาลูบเกลี่ยแก้ม สักพักเฮียเล้งรู้สึกตัวตื่นสางน้อยจึงแกล้งหลับตาพริ้มเพราะเขินอาย

เสียงเข้มพูด "เดี๋ยวก็โดนจัดหนักอีกหรอก กลับบ้านได้แล้ว"

"เช้าแล้วแม่คงตื่นเตรีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ