บทที่ 34 บทที่34. โคโยตี้

ไม่พูดเปล่า มือหนากระชากเสื้อของตัวเล็กพร้อมกับชุดชั้นใน

นุ่มนิ่มตาเบิกโผลงเพราะเธออยู่ในที่โล่งแจ้งมีป่าล้อมรอบไว้ ก่อนจะหยิบไฟฉายออกพูดอย่างร้อนใจ

"เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นหรอกเฮีย"

"มืดขนาดนี้ไม่มีใครมาหรอก อีกอย่างก็ขึ้นป้ายปิดร้านเอาไว้เมื่อตะกี้แล้วไง"

"เฮียจะทำตรงนี้เลยเหรอ.."

"ตื่นเต้นดีออกไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ