บทที่ 48 ปอบสิง

หมึบ

มือหนาหยาบคว้าสองเต้าทำท่าจะบีบให้ชิด เขายืนด้านหลังใกล้จนได้ยินเสียงพ่นลมหายใจ

ผู้หญิงตัวเล็กอย่างเธอทำได้เพียงหลับตาลงแทบจะกลั้นหายใจ

กรี๊ดดดด งู!

เคว้ง

เพล้ง

ข้าวของกระจัดกระจายเมื่อมีงูตัวหนึ่งเลื้อยเข้ามากลางวง ตากล้องรีบกระโดดหนีทุกคนกระเจิงเหลือเพียงเส้นด้ายที่ยืนงุนงง

ตึก ตึก ตึก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ