บทที่ 52 บริสุทธิ์

แม้เวลาผ่านไปแต่ฉันก็จำใบหน้านั้นได้ดี วันนี้จึงตัดสินเดินกลับไปจุดเดิมพร้อมถือเสื้อเขาไว้

"เป็นคนไล่เขาไปเองแบบนี้จะดีเหรอ" ขณะที่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยก็เห็นผับตรงข้าม "เฮ้ยยย! นั่นพี่เกรียน"

ฉันตะโกนโบกมือแต่รถที่แล่นบนท้องถนนมากมายอีกทั้งยืนอยู่อีกฟากเขาคงไม่ได้ยิน ตอนนี้เวลาหนึ่งทุ่มท้องฟ้ามืดมิ...