บทที่ 55 บาดเจ็บ

พึก!

แต่ก็ยังไม่มีเสียงตอบรับ เส้นด้ายสะบัดข้อขาจนหลุดพ้นจากพันธนาการอีกครั้ง ฝนที่ยืนด้านข้างพูดเสียงดัง

"โอ๊ยย! ถ้ามึงไม่ช่วยก็เดินเร็วๆ อีด้าย นี่ลากหยุดลากหยุดรอยเลือดเป็นเส้นตรงเลยอีสัส มึงไปถึงปากซอยเขาตายห่าพอดี"

"ก็ตายไปสิใครสนใจ"

หมับ

มือหนายังคงควานคว้าต้นขาเอาไว้ครั้งนี้หยัดกายพยายามล...